Autumns, Autumns ve Jeff Buckley
Eski şarkılarını dinlemiş, kurcalamış olanlar bilir; shoegaze gibi, hafiften dream pop bir müziktir the Autumns‘un müziği. Ama 2004 yılında yayınladıkları, kendileriyle aynı adı taşıyan albümde durum biraz farklı. Melodik anlamda da, enstrumantal anlamda da farklılaşmalar olmasına rağmen esas fark vokalde gibi geliyor bana. Matthew Kelly’in sesi bir çok şarkının bir çok yerinde bana “Jeff Buckley’e ne kadar da benziyor” dedirtiyor. Desole, Cattleys ve özellikle Every Sunday Sky… Every Sunday Sky, girişiyle birlikte bir Jeff Buckley albümüne konulsa hemen hemen sırıtmayacak bir şarkı görünümünde.
Sonuç olarak, Jeff Buckley seven bireyler çok sıkıldıklarında bu albümü bir şekilde dinleyebilirler. Vakit kaybı olmaz. Daha önceki Autumns şarkıları ise herkese önerilmez. Ama Suicide at Strell Park ep’sinin ikinci şarkısı olan Apple’yi Smiths veya Teenage Fanclub seven sever derim.
Bu arada grup websayfalarından dördüncü albümlerini tamamladıklarına dair bir duyuru yaparken albümün adı ya da ne zaman dinleyiciye sunulacağı konusunda pek fazla şey söylememiş. Ancak Mayıs ya da Haziranda çıkması muhtemel.
Ben de o EP’den “Pale trembles a gale” diyorum. Ayip ettin diyorum. Sevgilerimle.
Ben de severim onu. Hatta Utku da sever, bilirim. Ama autumns’un o tip şarkılarına pek girmeyeyim dedim şimdilik.
severim tabi olum, biz yasli insanlariz, hisli insanlariz